|
“She’s very good. Very talented” (Kız çok iyi, çok yetenekli) dedi.
İlk sözü bu
olmuştu. O anda kortun köşesindeki esmer, akranlarından kısa boylu
‘cimcime’den beklentilerimin ne kadar yerinde olduğunu anladım. Son on
beş yılda pek çok ünlü tenisçiyi çalıştırmış (Coetzer, Philippoussis,
Seles), Florida akademilerinin yıllarca tozunu yutmuş, deneyimli tenis
hocası Gavin Maxwell Hopper’a “Ben bu kızı çok tuttum hocam. Şunu da
çağırsak da bir baksanız” deyip de, taa Samsun’dan -hem de okul vakti!-
kaldırıp getirttiğimiz küçük kız adamı etkilemişti belli ki. Öyle ki,
daha sonra yanımda bulunan babasına “Kızını Avustralya’daki kendi
akademilerine gönderip gönderemeyeceğini’ sormamı istedi. Türkiye’deki
‘diğer yetenekli çocuklar gibi’ olmasına gönlü razı olmadı belki de…
Bir anda kaynaşıp
da ‘kanka’ olduğu Gavin Hopper’ın kızı Jade’in hitap ettiği şekliyle
‘Se7en’ (Fincher’ın filmindeki gibi!), henüz 13 yaşında. 1999’daki
akıllara kazınan Hingis-Graf finaliyle, henüz yedi yaşında iken
girdabına girdiği sporun, ülke sınırları içinde tartışmasız en yetenekli
genç oyuncuları arasında başı çekiyor. Deniz kenarında harika bir
atmosferi bulunan Samsun Tenis Kulübü’ne adım attığından beri herkes
onun ileride çok işler başaracağını anlamış. Zaten hali hazırda kulübün,
köklü İstanbul kulüplerindeki rakipleriyle yarışıp da Türkiye
Şampiyonluğu kazanabilen tek sporcusu konumunda…
12 yaşta oynarken
tüm rakiplerini alaşağı eden Seven Oral, şimdilerde 14 yaşta tek bir
hedefle yoluna devam ediyor. İdol olarak benimsediği Martina Hingis gibi
profesyonel bir tenisçi olmak. Beş grand slam turnuvası kazanamasa da
ziyanı yok, bu şartlarda profesyonel olarak WTA’de oynayabilmek bile bir
kazanç! (İpek’in, onunla ilgili yazımda yer alan bu konudaki
serzenişlerini hatırlayınız…)
Ne yalan söyleyeyim, Seven’i ilk gördüğümde yalnızca başarılı bir
tenisçi olabileceğini düşünmüştüm. Arka arkaya aldığı Türkiye
Şampiyonlukları’ndan sonra ‘bu işe profesyonel olarak devam etse ne
güzel olur’ diye tasavvur ettim. Gavin Hopper’ın sarsıcı tespitlerinden
sonra kafa yordum ki, bu kız böyle giderse ilk 100’e girer… Beklentiler
büyümeye devam etti, son olarak baba Engin Oral’la oturup saatlerce
konuşunca “Yok” dedim, “‘Seven’de ilk 50’ye girebilecek kapasite var!”
BİR CUMARTESİ ÖĞLEDEN
ÖNCESİ…
Cumartesi çalışmayanların yeni kahvaltı yaptığı,
iştekilerin ise haftanın son iş gününün rehavetinde, belki de Anelka
mevzusuyla vakit doldurduğu öğle öncesi saatlerinde kulübe gittim.
Dışarıda sert esen bir rüzgar olduğu için o günkü çalışmayı iptal eden
Seven ve üç aydır koçluğunu üstlenen Nika, kulübün sıcak lokalinde diğer
kızlar ve personelle birlikte çene çalıyordu.
Nika, uzun yıllar İspanya’da kalmış, neredeyse sekiz yıl,
aralarında Türkiye’nin de bulunduğu Akdeniz ülkelerinde Satellite ve
Futures oynamış, ancak tenisi geçen yıl bırakmak zorunda kalmış çok genç
bir hoca. Türkçesi hatırı sayılır derecede iyi. Kasım ayından beri,
tesadüfen gördüğü ve sırf yeteneğine inandığı için Türkiye’de kalmaya
karar verdiği Seven’i çalıştırıyor.
İlerisi için ne gibi planları olduğumu sorduğumda şu cümleleri
sıralıyor heyecanlı bir şekilde:
- Öncelikle bu yıl bolca idman yapacağız ve mutlaka turnuva
oynayacağız. 21 Mart’ta Tallin’e (Estonya) gidiyoruz Nike Turnuvası
için. Daha sonra İspanya var. Yazı da İspanya’da geçireceğiz. Sezon
sonuna kadar 8 ila 10 arasında uluslar arası turnuvada deneyim kazanmayı
hedefliyoruz. Seven bir yıla kalmadan 14 yaşta Türkiye birincisi olacak
ve 16 yaşa kadar ETA’da (Avrupa Tenis Birliği) turnuvalara katılacağız.
2006 yılında gelişimimizi sürdürebilmek için 20 turnuva oynamamız
gerekiyor. 16 yaşta, ETA’da ilk 10-15’e girince, ITF ve WTA’e yavaş
yavaş junior seviyesinde adım atış olacağız.
Peki “Nihai hedef ne?” diye araya giriyorum, “Ben Seven’in ilk
100’e girebileceğini düşünüyorum, ne dersin? Fazla mı uçtum?”
- Hiç de öyle sayılmaz. Bizim hedefimiz 18 yaşta tüm zamanlı
bir WTA oyuncusu olarak klasmanın 70. sırası civarında bir yer edinmek.
Bana sorarsan, Seven, ilk 20’ye girebilecek potansiyele sahip.
Bu inanılmaz bir şey. Gazeteci soğukkanlılığımı korumam,
sevincimi belli etmemem lazım. Herkesin ağız birliği etmişçesine
‘iddialı demeçler’ vermesi hayra alamettir inşallah.
‘BUGÜN İSTESİN BIRAKIR’
Aynı günün öğleden sonrası… Samsun’un en işlek caddelerinin birinde
bulunan Engin Oral’ın kafesindeyim. Eski bir futbolcu olan Engin Abi’nin
kafesinin duvarlarını ‘Tanju’yla, Rıdvan’la’ çekilmiş fotoğraflar değil,
kızının onlarca gazetede/dergide yayınlanmış haberlerinin kupürleri
süslüyor. İçeriye giren herkes biliyor Seven’i. Elindeki ‘İddaa’
gazetesine rağmen küllüğü kendine doğru çeken genç bile sesleniyor hesap
masasına: “Ne oldu abi, Seven’in maçı vardı dün?”
“Bu insanlar Seven’in sponsorları” diyor Engin Oral. Öyle görüyor
müşterilerini. Her şeyini kızına endekslemiş durumda. “Düşünsene abi”
diyor bana “Başladığı ilk günden itibaren bir gün ‘Ben bugün gitmek
istemiyorum’ demedi. İnanılmaz bir istek var içinde. Altı yıldır her gün
bıkıp usanmadan sekizde kulübe gidiyor. Ben hiçbir şekilde karışmadım,
bugün ‘Baba ben bırakmak istiyorum’ desin, hemen alırım, sorun değil.
Ama o müthiş bir istek duyuyor ve gerçek bir profesyonel olmak istiyor…
Kim gider her Allah’ın günü sabah sabah idmana, bu kadar küçük yaşta?”
Özveri… Başarıya
giden yolun anahtarı. Sekiz yaşındayken bunu kavramış Seven, ki her gün
Doğupark sahilindeki harika kulübün yolunu tutmuş. Belki de bir gün
kalktığında saate bakacak, ‘Ayyy, acele etmem lazım’ diyerek yataktan
fırlayacak, Melbourne Park’ta akşam seansında oynayacağı 4.tur maçı
öncesi idmanına yetişmek için… Kim bilir?
ÖNEMLİ NOT
Seven Oral’ın şu an sadece kendisine malzeme sağlayan
Wilson’la birlikte, eğitim konusunda kendisine destek veren spor-dışı
bir sponsora (EzgiTest) sahip. Yurt dışında deneyim kazanabilmesi için
turnuva başı ortalama 1500 dolar gibi bir masraf yapmak zorunda. Ki bunu
her turnuva gidişinde tek başına babasının karşılaması mümkün değil.
Yine de tüm parasını kızı için harcamaya hazır olan Engin Oral, onun
ileride daha iyi yerlere gelmesi için daha çok turnuva oynaması
gerektiğinin, buna paralel olarak mutlaka bir sponsor bulunması lazım
geldiğinin de bilincinde.
Bu durumda, Seven’in 2006’da oynamayı düşündüğü 20 turnuvanın
çoğu, parasal olarak bakılırsa şu an risk altında, çünkü ailenin ve
‘kafeyi mesken edinmiş sponsorların’ gücü buna yetmiyor. Yazının bir
‘Bağış Kampanyasına Çağrı’ya dönüşmemesi için kısa kesiyorum: Bundan beş
yıl sonra Türk tenisinde müthiş başarılar elde edecek, yeteneği gün gibi
açık Seven Oral’ın desteklenmesi adına ne gibi katkıda bulunabiliriz?
Gavin Hopper’ın deyimiyle ‘Black Sea Girl’, tenis tarihinin kalın
kitaplarında Türkiye’ye gönderme yapılan genişçe bir paragraf
yazdıracak. Benimle birlikte orada olsaydınız, siz de bunu fark
ederdiniz…
SEVEN ORAL - MİNİ KİMLİK
Doğum Yeri/Tarihi: 2 Haziran 1992, Samsun
Tenise başladığı yaş: 7
Malzeme Sponsoru: Wilson
Kulübü: Samsun Tenis İhtisas Kulübü (SATİK)
Şampiyonluklar (7):
10 Yaş Altyapı Türkiye Birinciliği (Antalya 2002)
10 Yaş Altyapı Türkiye Birinciliği (Bursa 2002)
10 Yaş Altyapı Türkiye Birinciliği (Ankara 2002)
12 Yaş C-64 Klasman (Samsun 2002)
12 Yaş C-16 Klasman (Samsun 2002)
12 Yaş A-32 Klasman (Ankara 2003)
12 Yaş Türkiye Şampiyonası A-32 (Adana 2004)
Final (3):
12 Yaş Klasman A-32 (İstanbul 2003)
12 Yaş 23 Nisan Uluslarası Turnuvası (Antalya 2003)
12 Yaş Klasman A-32 (Eskişehir 2004)
Şevket Furkan Erbay - 11.02.2005
|
